ĆWICZENIE ARTYKULACJI Z ILUSTRACJĄ RUCHOWĄ . ( Podczas recytacji ilustrujemy wiersz gestem. Łączenie artykulacji z ruchem ma bardzo korzystny wpływ na rozwój mowy oraz sprawności i wyobraźni ruchowej. Ułatwia zapamiętywanie tekstu. )
Słońce świeci, deszczyk pada,
Czarownica się podkrada.
Chodźcie, chodźcie prędzej, dzieci!
Z nieba złoty deszczyk leci.
Maj na ziemi! Deszcz o wiośnie,
Kogo zmoczy, ten urośnie.
Świeżą trawę skropi rosą,
Będziem po niej biegać boso,
Będziem wstrząsać mokre drzewa,
Niech nas zlewa, niech nas zlewa.
Kto chciałby poćwiczyć pamięć z wykorzystaniem pięknego wiersza Leopolda Staffa ma do dyspozycji jeszcze 4 zwrotki poetyckiego opisu majowego deszczu, w których autor aby oddać dźwięki i odgłosy świata, użył specjalnych słów – wyrazów dźwiękonaśladowczych, inaczej nazywanych ONOMATOPEJAMI. Onomatopeje to słowa lub dźwięki , których brzmienie przypomina odgłosy otaczającego świata, np. szeleścić, szemrać, szumieć itd.
ĆWICZENIE PERCEPCJI SŁUCHOWEJ POŁĄCZONE ZE SŁOWOTWÓRSTWEM z wykorzystaniem onomatopei (rodzic wypowiada odgłos a dziecko mówi, co robi woda ) np. Woda - szu szu szu czyli …..szumi, kap, kap, kap ….kapie , chlup, chlup, chlup …...chlupie, bul , bul, bul ….. bulgocze, plusk, plusk, plusk.....pluska, plum, plum , plum.....
Warto z dzieckiem eksperymentować z dźwiękiem i stworzyć „wodną muzykę” czyli poszukać wodnych odgłosów w domu. Ćwiczenie ma na celu rozbudzanie nie tylko koncentracji ale wrażliwości i wyobraźni słuchowej.
Rozmowa o różnych rodzajach deszczu: kapuśniaczek, ulewa, mżawka, deszcz ze śniegiem, deszcz przelotny, kwaśny deszcz oraz przedstawienie związki frazeologiczne typu : „leje jak z cebra”, „rosnąć , jak grzyby po deszcze”, „trafić z deszczu pod rynnę”, wzbogaci słownictwo dziecka oraz rozbudzi wrażliwość na piękno języka polskiego.
ĆWICZENIE ODDECHOWE „MAJOWY DESZCZYK” ( Przygotuj torebkę foliową, rurkę, drobne kawałeczki niebieskiego papieru, gumka recepturka, niebieski marker). Na torebce rysujemy parasol, do torebki wkładamy drobne kawałki papieru. Torebkę zamykamy gumkę, końcówkę rurki wciskamy do torebki. Torebkę lekko nacinamy tak aby powietrze znalazło bezpieczne ujście . Zabawka gotowa. Nabieramy powietrza noskiem i..... dmuchamy przez rurkę trzymaną między wargami.
www. domologo.pl
Ćwiczenia połączone z piciem przez słomkę (trzymaną zawsze tylko wargami, nie zębami):
- picie przez słomkę - im krótsza słomka, tym łatwiej dziecku pić; im dłuższa, tym intensywniejsze ćwiczenie,
- picie przez „zakręcone” słomki – trudniejsze i bardziej intensywne, wymaga większego wysiłku niż picie przez proste słomki. Podczas picia wody dziecko musi trzymać słomkę na środku warg i pić rytmicznie. Jest to świetne ćwiczenie dla języka, warg i policzków. Picie za pomocą słomki angażuje skoordynowaną pracę wielu mięśni. Policzki napinają się, język napina się i cofa, usta formują „dzióbek” . Poprawia się funkcjonowanie mięśni twarzy oraz ucha środkowego, czucie głębokie, wydolność oddechową, integracja obu stron twarzy; koordynacja międzypółkulową, zakres konwergencji oczu (ważnej przy efektywnym, długotrwałym czytaniu).
Ćwiczenie jest skuteczniejsze, jeśli wykonuje się je z zamkniętymi oczami (podczas ssania piersi niemowlę w sposób naturalny ustawia oczy najczęściej zamknięte- zbieżnie i tak ćwiczy konwergencję. Picie z butelki nie daje tego efektu) .
ĆWICZENIE SPRAWNOŚCI ARTYKULATORÓW Z CIEPŁĄ LUB ZIMNĄ WODĄ : „Wodne baloniki” - przepychanie wody w policzkach. Nabieramy umiarkowaną ilość wody do buzi, zamykamy usta i przepychamy wodę z jednego policzka do drugiego lub w przestrzeni między zębami i wargami.
„Gulgotanie” - płukanie gardła.
Pozdrawiam p. Renia 30 maja 2022r.
