LOGORYTMIKA to jedna z metod stosowanych w logopedii, w której wykorzystywana jest muzyka i teksty słowne z ruchem całego ciała. To forma połączenia rytmiki i terapii logopedycznej, aby oddziaływać na sferę słuchową , słuchowo-ruchową i ruchową dziecka. Głównym celem zajęć logorytmicznych jest korygowanie wad wymowy i zaburzeń słuchu, ale również uwrażliwianie
na cechy wspólne mowy i muzyki czyli tempo, rytm, dynamikę, melodię, barwę. Inne cele zabaw logorytmicznych to: usprawnianie narządów mowy i utrwalanie prawidłowego toru oddechowego; kształtowanie prawidłowej fonacji i słuchu fonematycznego; kształtowanie pamięci muzycznej a także poczucia rytmu i tempa; kształtowanie szybkiej reakcji ruchowej na bodźce dźwiękowe, usprawnianie motoryki dużej, rozwój społeczny.
Inne korzyści płynące z zabaw logorytmicznych wykorzystywanych również w profilaktyce logopedycznej to np.:rozwijanie umiejętności sprawnego wykonywania makro- i mikroruchów, lepsze orientowanie się w schemacie własnego ciała i w przestrzeni, poprawa koncentracji uwagi oraz stymulowanie myślenia i mowy. Zapraszam więc wszystkich do wspólnej zabawy.
Zabawa usprawniająca język, wargi i żuchwę „Marcowa pogoda”
- Słoneczko budzi się i uśmiecha – dzieci wyciągają do przodu wargi okrągłe jak słoneczko, a następnie rozciągają je do szerokiego uśmiechu.
- Deszczyk – przy szeroko otwartej jamie ustnej język wychodzi na spacer i unosi się do góry, w stronę nosa.
- Nagle zaczął padać deszcz – język chowa się za górnymi zębami w jamie ustnej.
- Tęcza – po deszczu pojawia się tęcza – dzieci rysują jej kształt, przesuwając czubek języka po górnej wardze od jednego kącika ust do drugiego.
- Wiatr – dzieci wciągają powietrze nosem, a wypuszczają ustami ułożonymi w dziobek, starając się, aby policzki nie wypełniały się powietrzem.
- Kropelki – jak kropelki wody spadają z góry na dół, tak czubek języka porusza się od górnych do dolnych zębów: najpierw powoli i bardzo dokładnie, a potem coraz szybciej.
- Chmurki – dzieci rysują kształt chmurki, przesuwając językiem po wewnętrznej stronie warg, przy zamkniętych ustach.
- Parasolka – dzieci naśladują otwieranie i zamykanie parasoli przez coraz szersze otwieranie ust i ich zamykanie
- Powrót do domku po wiosennym spacerku - język odpoczywa w swoim domku za górnymi zębami a my uśmiechamy się, bo przyszła WIOSNA
Zabawa logorytmiczna „Deszczyk pada, deszczyk pada” ( znana i lubiana przez wszystkie przedszkolaki w naszym przedszkolu) https://www.youtube.com/watch?v=-uCdLAe-Waw
Zabawa rytmiczna „Chmurka”–dzieci chodzą po pokoju naśladując płynące chmurki na niebie, cicho wypowiadając sylabę „szuuuuuuu”. Nie mogą zderzyć się z inną chmurą – omijają leżące na podłodze poduszki lub inne przedmioty np. maskotki. Na dźwięk np. dzwonka telefonu i słowa rodzica: „burza”, dzieci w wyznaczonym wcześniej miejscu kucają i głośno mówią; bum, bum, bum. Sygnał dźwiękowy np. klaśnięcie, stuknięcie w przedmiot, oznacza, że dzieci znów swobodnie poruszają się po pokoju wypowiadając cicho: szuuuuuuu.
Zabawa wyrabiająca poczucie świadomego ruchu „Wiatr” –dzieci chodzą między poduszkami lub innymi przedmiotami rozłożonymi w pokoju. W tle słychać muzykę z odgłosami wiatru (do odtworzenia z internetu). Gdy jest spokojna, dzieci chodzą na palcach w umiarkowanym tempie. Nagle zrywa się wichura, dzieci biegają w różnych kierunkach robiąc obroty z uniesionymi rękami w górze dookoła siebie. gdy muzyka ucichnie kładą się na dywanie i turlają się po nim.
Zabawa wzrokowo- słuchowo- ruchowa „Rysujemy pogodę” - dzieci rytmiczne kreślą spirale- wiatr, kreski -deszcz, zygzaki-burza mazakiem z jednoczesnym śpiewaniem piosenki „ Rysujemy pogodę” https://www.youtube.com/watch?v=njthCl7awr0 „Śpiewanki pokazywanki do śpiewania”
Pada, pada, pada, wieje, wieje, grzmi
Pada, pada, pada, wieje, wieje, grzmi
Szybko zamknij okno, szybko zamknij drzwi
W domu zostać trzeba, pada deszczyk z nieba
Burzę, wiatr i wodę narysować mogę
Narysujemy kropelki deszczu
Narysujemy wietrzyk
Narysujemy burzę.
Zabawa ćwicząca uwagę i wrażliwość słuchową „Wiosenna Orkiestra” - dzieci wymyślają
i wyszukują w otoczeniu domowym przedmiotów -instrumentów, na których można zagrać odgłosy przyrody np. deszcz, wiatr, burzę.
Zabawa ruchowa doskonaląca orientację w przestrzeni i schemacie ciała oraz rozwijająca wyobraźnię ruchową przez wymyślanie różnych technik poruszania się „Akademia śmiesznych kroków” (pomysł zabawy ze strony www.panodlogorytmiki)- rodzic przygotowuje dowolny podkład muzyczny o żywym charakterze; Dzieci : chwilę stoją w bezruchu skupiając się na oddychaniu (wdech nosem, wydech buzią). Na hasło: START – dzieci zaczynają swój ruch
(w dowolnym stylu). Rodzic zatrzymuje muzykę i zapowiedz technikę poruszania się np.: Kiedy zacznie grać muzyka poruszamy się tak, aby na ziemi były tylko: jedna noga i dwie ręce. Rodzic włącza muzykę — dzieci realizują polecenie. Przykładowe techniki poruszania się : Idziemy na dwóch nogach. Idziemy na jednej nodze (nie sugerujemy skoków – dzieci muszą same na to wpaść). Idziemy na jednej nodze i jednej ręce. Idziemy na jednej nodze i dwóch rękach. Idziemy na dwóch nogach i jednej ręce. Idziemy bez nóg (nie sugerujemy czołgania się, dajmy się dzieciom wykazać kreatywnością). Idziemy bez nóg i rąk (chodzi o zwykłe turlanie się). Następnie dzieci same wymyślają sposób poruszania się - Masz jeszcze jakiś pomysł? Nie czekaj, tylko go zastosuj!
Wiersz doskonalący artykulację „Robię to, co mówię” - dzieci poruszają się zgodnie z tekstem.
Zrób do przodu cztery kroki, i rozejrzyj się na boki.
Tupnij nogą raz i dwa, ta zabawa nadal trwa.
Teraz w lewo jeden krok, przysiad i do góry skok.
Zrób do tyłu kroków trzy, by koledze otrzeć łzy.
Klaśnij w ręce razy pięć, na klaskanie też nasz chęć.
Teraz obróć się dokoła i hurraaa! Zawołaj.
Zabawa relaksacyjna lub masażyk „Spacer”
Wyruszamy w drogę (uderzamy dłońmi płasko w uda, naśladując odgłosy). Teraz trochę pobiegniemy ( szybciej uderzamy). Wyprzedza nas jeździec na koniu (wyklepujemy rytm galopującego konia). Przechodzimy przez most (bijemy się w pierś). Na brzegu lasu widzimy sarenkę, skradamy się po cichutku, żeby jej nie spłoszyć ( czubkami palców dotykamy ud).
Zaczyna wiać wiatr, coraz silniejszy huragan ( wydmuchujemy powietrze, naśladujemy gwizd wiatru). Sarenka ucieka wielkimi skokami( uderzamy mocno dłońmi w uda, unosimy je w górę i ponownie uderzamy uda). Wracamy pomału do domu, niektórzy są zmęczeni i wloką się na końcu, szorując nogami (dłonie udają wolne kroki).
Życzę dobrej zabawy p. Renia 21 marca 2022r.
