Zabawa oddechowa „Przylot ptaków”
Z dowolnego kolorowego papieru dziecko wykonuje ptaszka. Starsze dziecko może wykonać ptaka techniką origami. Następnie zawiesza ptaszka na nitce i dmucha na niego w dowolny sposób. Mocno- lekko, długo – krótko, coraz mocniej , coraz słabiej. Dziecko pamięta, aby nabierać powietrze nosem a wydychać ustami, które mają kształt „dzióbka” czyli są mocno wyciągnięte do przodu.
Zabawa kształtująca nawyk mówienia na wydechu oraz wydłużająca fazę wydechową
„Ile wróbli” ( autor E. M. Skorek) .
Siedzi na drucie wróbel mały , przyfrunął drugi i plotkowały.
Teraz niech dzieci pięknie poćwiczą
i na wydechu ptaszki policzą: Jeden, dwa. ( dziecko liczy na wydechu wróble)
Do wróbli owych przyfrunął trzeci.
Ile jest wróbli, policzcie dzieci.- Jeden, dwa, trzy. ( dziecko liczy na wydechu wróble)
A już za chwilę nowy tu siedział.
Ile jest wróbli? Kto będzie wiedział? Jeden, dwa, trzy, cztery. ( dziecko liczy na wydechu wróble)
Piąty wróbelek do ptaków leci.
Ile jest ptaszków? Czy wiecie dzieci? Jeden, dwa, trzy , cztery, pięć ( dziecko liczy na wydechu wróble)
Szósty wróbelek przyfrunie zaraz.
Ile wróbelków już siedzi naraz? Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć ( dziecko liczy na wydechu wróble)
Powtórzcie dzieci jeszcze raz może.
Ile wróbelków jest dziś na dworze? Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć ( dziecko liczy na wydechu wróble)
UWAGA :Pamiętajmy, że pierwszy liczebnik brzmi „jeden” a nie „raz”, jak często mówią dzieci.
Zabawa doskonaląca sprawność aparatu artykulacyjnego z wykorzystaniem wiersza „Fiki miki na języki” ( modyfikacja wiosenna wiersza Anny Franczyk)
Otwórz buzię język leży, gimnastyka się należy.
Podnieś język tam do góry namalujesz wielkie chmury.
Jeszcze słońce i promyki. Teraz się zadziwią smyki.
Język myk do dołu proszę, tu przydadzą się kalosze.
Brodzę, skaczę za zębami, jak w kałuży patrzcie sami.
Teraz z góry znów opada, wiosną przecież często pada.
Jeszcze skoki na poliki, bo wybryki lubią smyki.
I policzek, potem drugi , jaki ten Twój język długi.
Raz szeroki, a raz wąski, tak jak piórko małej gąski.
To łopata, a to miotła, która wszystko już zamiotła.
Rurką wiatr wiosenny wieje , a języczek już szaleje.
Bo on kocha te wybryki, takie małe fiki miki.
Teraz sobie odpoczywa za zębami. Ty uśmiechasz się ustami.
Rozmowa o ptakach ma na celu rozszerzanie słownictwa dotyczącego ptaków oraz rozbudzanie zainteresowań przyrodniczych
Czy wiecie, jakie ptaki przylecą do nas na wiosnę? np. czajka, bocian, dudek, jaskółka, kukułka, skowronek, słowik, wilga, żuraw, łabędź....
A jakie ptaki z nami zostały całą zimę? np. bażant, gołąb, mewa, sikorka, sowa, wróbel, sójka , sroka, wrona, kruk ….
Jakie ptaki od nas odlatują? np. gil, jemiołuszka...
Zabawy doskonaląca percepcję słuchową :
- Powtarzanie nazw ptaków, dzieląc na sylaby. Starsze dziecko liczy sylaby i dzieli ptaki na takie , których nazwy są sylabowe , dwusylabowe, trzysylabowe
- Zabawa „Leci ptaszek” - rodzic wymawia tylko pierwszą sylabę nazwy ptaka, rzucając szyfonową chustkę do dziecka ( symbolizującą ptaka). Dziecko uzupełnia brakującą część słowa np. bo-..., dziecko dopowiada – cian, wro – dziecko dopowiada – na,
- Zabawa „Ptaszek w gniazdku” . Rodzic tłumaczy, że ptaszek ukrył się w gniazdku i widać mu tylko ogonek czyli sam koniec nazwy ptaszka. Rodzic zamiast mówić pierwszą sylabę klaszcze i wymawia koniec nazwy ptak. Dziecko podaje całą nazwę np. klaśnięcie -cian ( bocian), klaśnięcie -wa ( mewa) , klaśnięcie -skółka ( jaskółka).
Jeśli dziecko ma trudności należy przygotować ilustracje.
- Układanie zagadek na temat ptaków w formie opisu słownego. To doskonałe ćwiczenie umiejętności precyzyjnego formułowania myśli i słów. Najlepiej jeśli dziecko ma przed sobą ilustracje ptaków, opisuje wybranego ptaka a rodzic wskazuje obrazek. Następnie zmiana.
- Gra memory z ptakami ( pomoce: wydrukowane lub narysowane przez dziecko po dwa takie same dowolne ptaki) – podczas odkrywania ilustracji dziecko nazywa ptaki lub naśladuje wydawane przez nie odgłosy, które może samodzielnie wymyślić po wysłuchaniu naturalnego śpiewu ptaków.
Zabawa słuchowo-relaksacyjna - słuchanie ptasich śpiewów – najlepiej podczas spacerów w naturalnym środowisku lub wykorzystując dowolne nagrania dostępne w internecie.
Doskonalenie artykulacji z wykorzystaniem wiersza „Ptaszek” J. Błahitk
Ćwierka ptaszek cały dzień,
wcale się nie chowa w cień.
Śpiewa, jakby był w operze,
i marzy o ptasiej karierze.
Ciągle słychać ptasie trele,
a tych dźwięków jest tak wiele…
Słychać z dala: ĆWIR, ĆWIR, ĆWIR,
śpiewa ptaszek, ile sił.
A za chwilę: KLE, KLE, KLE,
czy to bocian w puzon dmie?
Chwilę później: STUK, STUK, STUK,
potem głośne: PUK, PUK, PUK.
Toż to dzięcioł puka w drzewa,
a muzyka wciąż rozbrzmiewa:
ĆWIR, ĆWIR, ĆWIR,
KLE, KLE, KLE,
LA, LA, LA,
STUK, STUK, STUK,
PUK, PUK, PUK,
ODIA, ODIA, ODIA…
Jaka to melodia?
pozdrawiam p. Renia 15 marca 2021r.
